Idealne słońce, silny wiatr i puste biura w trakcie świąt – to połączenie sprawiło, że w ostatnich dniach Polska stała się krajem o najniższych cenach prądu na całym kontynencie. Gdyby nie przymusowe wyłączenia wiatraków i paneli, produkcja z zielonych źródeł przewyższyłaby całkowite zapotrzebowanie kraju. Dlaczego to ważne TERAZ? Ponieważ 9 kwietnia 2026 r. analizy poświąteczne pokazują, że nasz system radzi sobie z nadmiarem mocy, ale robi to w sposób ekstremalnie nieefektywny.

Rekordowe ceny ujemne: Zarabianie na poborze prądu

Wielkanoc 2026 zapisze się w historii jako moment ekstremalnych anomalii cenowych. Według analityków Fundacji Instrat, w niedzielę 5 kwietnia Europa odnotowała najniższe spotowe ceny energii w historii, spadające do poziomu -210 euro/MWh.

Polska na tle Europy (Poniedziałek Wielkanocny):

W szczytowym momencie (godz. 14:00–14:15) w Polsce można było “zarobić” aż 694 zł za każdą odebraną z systemu megawatogodzinę energii.

PSE „przycina” OZE: Milion aut elektrycznych w próżni

Ogromna podaż energii wymusiła na Polskich Sieciach Elektroenergetycznych (PSE) radykalne kroki. Aby system nie uległ awarii z powodu nadmiaru mocy, konieczne były masowe wyłączenia farm wiatrowych i fotowoltaicznych.

Skala strat energii:

Jak zauważa Instrat, system energetyczny pracuje obecnie w sposób nieoptymalny – zamiast magazynować czystą energię, musimy ją po prostu marnować.

Węgiel na minimum, prosumenci na zerze

Sytuacja ta miała dwojakie skutki dla uczestników rynku. Z jednej strony elektrownie węglowe zostały zmuszone do zejścia do swoich tzw. minimów technicznych, by zrobić miejsce dla OZE. Z drugiej strony, rynkowa anomalia uderzyła w portfele części Polaków.

Kto stracił najwięcej?

Czy jesteśmy gotowi na zieloną rewolucję?

Wielkanocny rekord pokazał, że polska transformacja energetyczna wyprzedza infrastrukturę. Mamy już tyle mocy w OZE, że w pogodne dni węgiel staje się zbędny, jednak brak magazynów energii i elastyczności sieci powoduje, że musimy marnować darmowy prąd. To jasny sygnał dla rządu i inwestorów: bez budowy wielkoskalowych magazynów oraz stymulowania pobytu w godzinach szczytu (np. poprzez taryfy dynamiczne), będziemy coraz częściej wyrzucać czystą energię do kosza.